Profilo di A_lice-*'^'*-,._.,-*'^'*- L o ...FotoBlogElenchi Strumenti Guida

Blog


21 febbraio

แ ต ก ต่ า ง แ ต่ เ ติ ม เ ต็ ม

แปลกมั๊ย..ใคร ๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ
จริง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย

เวลา... เดินไปข้างหน้า
นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า

เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ
นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้

เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน
นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ได้

เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกับอะไร
นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น

แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน

แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย
หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร
ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว
ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว?

เวลากับนาฬิกา ก็เหมือนฉันกับเขา

ฉันกับเขา.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน
ฉันกับเขา.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน
ฉันกับเขา.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง
ฉันกับเขา.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน

ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า
หาสิ่งใหม่ๆ ที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง

เขา.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ
ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ

ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า
ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง

เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิม ๆ
เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป

แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ …

ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเขาไว้
แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ
ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน

ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย
และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า.. กันและกัน
เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป !!!!

01 febbraio

ความรักที่ไม่มี..สื้นสุด

หลังจากที่แต่งงานมาได้ 21 ปี

ผมก็ค้นพบวิธีใหม่ในการทำให้ความรักสดใสมีชีวิตชีวา อยู่เสมอ

เพราะวันหนึ่งภรรยาผมบอกว่า ผมต้องออกเดทกับผู้หญิง คนหนึ่ง

มันเป็นไอเดียของเธอล้วนๆ จริงๆ นะ

"ฉันรู้ว่าคุณรักเธอ" ภรรยาผม ว่า

"แต่ผมรักคุณนี่ ผม เถียง

"ฉันรู้ค่ะ แต่คุณก็รักเธอคนนี้ ด้วยเหมือน กัน"

ผู้หญิงคนนั้นที่ภรรยา อยากให้ผมไปหา คือแม่ของผม เอง

ซึ่งเป็นหม้ายมา 19 ปี แล้ว

เนื่องจากงานที่รัดตัวและต้องดูแล ลูกๆ

ทำให้ผมไปเยี่ยมแม่เพียงบางครั้งบางคราวเท่า นั้น

วันที่ผมโทรไปหาแม่เพื่อชวน ท่านออกไปทานข้าวเย็น และดูหนัง แม่ถามว่า

"มีอะไรหรือ? ลูกสบายดีรึ เปล่า?"

แม่ผมเป็นผู้หญิงประเภทที่คิดว่าการที่คนโทรมาหา กลางดึก

หรือเชิญอย่างกะทันหันหมายความว่ามีเรื่องไม่ค่อยดี เกิดขึ้น

ผมตอบแม่ว่า "ผมว่าดีออกถ้าเราได้ใช้เวลากันตาม ลำพัง สองคนแม่ลูกบ้าง"

แม่นิ่งคิดไปครู่ หนึ่ง แล้วตอบว่า

" แม่ยินดีมากเลยจ้ะ "

เย็นวันศุกร์หลังเลิกงาน ผมขับรถไปรับแม่ที่ บ้าน

ผมรู้สึกตื่นเต้นเล็ก น้อย

เมื่อผมไปถึงบ้านแม่ ผมก็สังเกตได้ว่า แม่เองก็ ตื่นเต้นเหมือนกัน

แม่สวมเสื้อโค้ทนั่งรอผมอยู่ในบ้านเรียบร้อย แล้ว

แม่ม้วนผมแล้วสวมชุดที่แม่ใส่ในวันฉลองครบรอบการ แต่งงานครั้งสุดท้าย

พลางยิ้มรับผมด้วยใบหน้าที่แจ่มใสราวกับทูต สวรรค์

"แม่บอกเพื่อนๆ ว่าแม่จะออกไป เที่ยวกับลูกชาย พวกเขา ประทับใจกันใหญ่"

แม่พูดขณะที่กำลังก้าวขึ้น รถ "พวกเขารอ ฟังแทบไม่ไหวเลย"

เราไปภัตตาคารที่ถึงแม้จะไม่หรูหรา

แต่ก็ดีเยี่ยม และบรรยากาศก็อบอุ่นสบายๆ มากๆ

แม่ควงแขนผมเดินราวกับว่าเป็นสุภาพสตรีหมายเลข หนึ่ง

หลังจากที่เรานั่งลงเรียบร้อยแล้ว ผมต้องเป็นฝ่าย อ่านเมนูอาหาร

เพราะสายตาของแม่อ่านได้เพียงตัวหนังสือตัวใหญ่ๆ เท่านั้น

เมื่อผมอ่าน เมนูอองเทรไปได้เพียง ครึ่ง

ผมเงยขึ้น มองเห็นแม่กำลังมองดูผมอยู่ด้วยรอยยิ้ม ระลึกถึงความหลัง

"ตอนที่ลูกยังเล็กนั้น แม่ต้องเป็นคนอ่านเมนูให้ลูกฟัง" แม่ว่า

"งั้นตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่ผมจะผลัดเวรให้แม่นั่ง ฟังสบายๆ บ้าง " ผม ตอบ

ในระหว่างมื้ออาหารนั้น

เราคุยกันอย่างถูกคอ-ไม่ใช่เรื่องราวพิเศษอะไร- เพียงแต่สลับกันถามว่าชีวิตของเราเป็นยังไง

ทำอะไรที่ไหนมาบ้าง เราคุยกันสนุกมากจนไปดูหนังไม่ ทัน

เมื่อผมไปส่งแม่ที่บ้าน แม่พูดว่า "แล้วแม่จะออกไป เที่ยวกับลูกอีกนะ แต่คราวนี้ลูกต้องยอม ให้แม่เป็นเจ้าภาพนะจ๊ะ"

ผมตอบ ตกลง

"ดินเน่อร์เป็นยังไงบ้าง?" ภรรยา ถาม เมื่อผมกลับถึงบ้าน

"ดีเยี่ยมกว่า ที่ผมคิดไว้มากเลย" ผม ตอบ

ไม่กี่วันต่อ มา แม่ผมเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เฉียบพลัน

มันเกิดขึ้น กะทันหันมากจนผมช่วยอะไรไม่ทัน เลย

หลายวันต่อมา

ผมได้รับจดหมายพร้อมใบเสร็จจากภัตตาคารที่ผม กับแม่ เคยไป

มีโน้ตเล็กๆ แนบมาด้วย ว่า

"แม่จ่ายค่าอาหารชุดนี้เรียบร้อย แล้ว

แม่รู้อยู่แล้วว่าแม่คงไปไม่ได้

แต่อย่างไรก็ตาม แม่ก็จ่ายสำหรับสอง คน

คือลูกกับภรรยา

ลูกคงเดาไม่ถูกหรอกว่าวันนั้นมีความหมายต่อ แม่มาก แค่ไหน

รักลูก จ้ะ "

วินาทีนั้น ผมเข้าใจถึงความสำคัญ ของการกล่าวคำ ว่า " รัก "

ต่อคนที่เรารักในช่วงเวลาที่เค้า ต้องการ มัน

ไม่มีอะไรสำคัญมากไปกว่าครอบครัวของ คุณ

จงให้เวลากับพวกเค้าในเวลาที่พวกเค้าต้องการ คุณ

เพราะสิ่งเหล่านี้ ไม่อาจผลัดวัน ประกันพรุ่ง ได้

บางคนบอกว่า หลังจากที่ คุณคลอดบุตรแล้วต้องใช้เวลา ราว 6 สัปดาห์จึงจะคืนสู่สภาพเดิม

คนนั้นไม่รู้ว่าหลังจากที่คุณได้เป็นแม่คน แล้ว

ไม่มีคำว่าคนเดิมอีกต่อ ไป

บางคนบอกว่า คนเราเรียนรู้การเป็นแม่ได้เองตาม สัญชาติญาณ

คนนั้นไม่เคยพาลูกสามขวบไปซูเปอร์มาร์เก ต

บางคนบอกว่า การเป็นแม่คนนั้นน่า เบื่อ

คนนั้นไม่เคยนั่งรถที่ลูกวัยรุ่นขับหลังจากที่ได้ใบ ขับขี่มาหมาดๆ

บางคนบอกว่า ถ้าคุณเป็นคนดี ลูกออกมาก็จะดี เอง

คนนั้นนึกว่าเด็กคลอดออกมาพร้อมกับ คู่มือการใช้และ ใบรับประกัน

บางคนบอกว่า แม่ที่ดีไม่ควรขึ้นเสียงกับ ลูก

คนนั้นไม่เคยเปิดประตูหลังบ้านออกมาทันได้เห็นลูก หวดลูกกอล์ฟเข้าใส่หน้าต่างครัวของเพื่อนบ้านพอดิบพอดี

บางคน บอกว่า การเป็นแม่คนนั้นไม่ต้องมีการศึกษาก็ ได้

คนนั้นไม่เคยช่วยลูกประถมสี่ทำการบ้าน เลข

บางคน บอกว่า แม่รักลูกคนที่ห้าไม่เท่าลูกคน แรก

คนนั้นไม่เคยมีลูกห้าคน

บางคนบอกว่า ช่วงที่ยากที่สุดของการเป็นแม่คือตอน เลี้ยงและตอนคลอด

คนนั้นไม่เคยยืนดูลูกขึ้น รถเมล์ไปโรงเรียนอนุบาล วันแรก

หรือขึ้นเครื่องบินไปบู๊ทแคมป์ของทหาร

บางคนบอกว่า งานของแม่นั้นหมูๆ ปิดตาสองข้าง หรือ มัดมือไว้ข้างหนึ่งก็ยังไหว

คนนั้นไม่เคยสอนการออกเดินขายคุ้กกี้ให้กับเหล่า ยุวนารี 7 คนที่กระจุ๊กกระจิ๊กคิกคักกันอยู่ตลอด เวลา

บางคนบอกว่า แม่เลิกกังวลได้แล้ว หลังจากที่ลูกแต่ง งานออกเรือนไป

คนนั้นไม่รู้ว่าการแต่งงาน คือการนำลูกชายหรือลูก สาวคนใหม่เข้ามาอยู่ในสายใยใจของแม่

บางคนบอกว่างานของแม่สิ้นสุดลง เมื่อลูกคนสุด ท้ายออกจากบ้านไป

คนนั้นไม่เคยมีหลานยาย หรือ หลานย่า

บางคนบอกว่า แม่รู้ดีอยู่แล้ว ว่าคุณรักท่าน เพราะ งั้นไม่ต้องบอกท่านก็ ได้

คนนั้นไม่เคยเป็นแม่คน

24 luglio

" เ พื่ อ น ฉั น Vol.4 "

ความหมายของคำว่าเพื่อน

                      เพื่อนคือ...ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ยิ่งกว่าแฟนก้อว่าได้ ไม่ตามใจมัน ก็ไม่ด่า แต่ถ้ามันไม่ตามใจเราก็ด่าได้ โดยที่มัน และเราไม่โกรธกัน เพื่อนเมื่อโกรธกันสามารถกลับมาคืนดีกันได้โดยไม่ต้องเก็บความสงสัยว่า เรื่องที่โกรธกันคืออะไร ผ่านแล้วก็ผ่านไป เพื่อนคือที่พึ่งยามเป็นทุกข์ เพื่อนคือที่ปรึกษา ตั้งแต่เรียน ทำงาน จนจะแต่งงานก็ยังต้องปรึกษามัน เพื่อนคอยสับรางเวลารถไฟจะชน เพื่อนคอยโกหกพ่อแม่เวลาไปเที่ยวแต่บอกว่าไปทำงาน เพื่อนคอยบอกแฟนว่าเรากำลังอยู่กับมัน ทั้งที่จริงเราไม่ได้อยู่กับมันหรอก และเพื่อนก็คือคนจ่ายค่าข้าวเวลาเราไม่มีเงิน "เพื่อน" คือ ทุกอย่าง มีผู้....ที่เคยคบกันถามว่าจะให้เลือกหนึ่งเดียว ระหว่างเค้าซึ่งคบกันมา 1 ปี กับเพื่อนซึ่งคบมาประมาณ 15 ปี ว่าคุณจะเลือกใคร ตอบแบบไม่ต้องคิดเลยว่า "เพื่อน" ซึ่งเค้าก็บอกว่าตอบผิดตอบใหม่ได้นะ เราก็บอกว่าตอบถูกแล้ว เพราะเค้าเห็นว่าเรารักเพื่อนมากกว่า แต่ไม่ใช่ ถัาเราจะต้องเอาคนเข้ามาในชีวิตอีก 1 คน ซึ่งก็ยังไม่รู้อะไรกันมาก กับเสียคนที่เรารู้จักกันมาเป็น 10 ปี เราว่าทุกคนก็ต้องมีคำตอบเหมือนกับเรา เพราะทั้งสำหรับคนทั้งสองกลุ่ม เราไม่สามารถเอาแต่ละคนมาบวกและลบกันเพื่อให้ผลลัพธ์เป็นศูนย์ เพราะฉะนั้นทุกคนต้องเลือกสิ่งที่มีค่ามากกว่า และสิ่งที่เราเลือก สิ่งนั้นก็คือ

*****""เพื่อน""**** "

some time happy… some time sad… but all time friend "

บทส่งท้าย ถ้าเราสนุก ไปเที่ยวโดยไม่มีเพื่อน แล้วเล่าให้มันฟัง มันก็ไม่ว่าอะไร....แล้วถ้าเราเที่ยวแล้วเกิดปัญหา เราตามตัวมันมา มันเคยพูดไหมว่า "*ไม่สน*เที่ยวแล้วไม่ชวน* *แก้ไขเองแล้วกัน" คำพูดอย่างนี่จะไม่มีจากปากเพื่อน จะแต่ว่า " อยู่ตรงไหน เป็นอะไร" แล้วก็ลงท้ายว่า *จะรีบไป....

 

23 luglio

" รั ก Vol.3 "

  \(-  -   )( -   - )(   -   -)/

o--“ความรัก” ของหลายคน อาจไม่อ่อนหวาน
o--แต่ทุกคน(ส่วนใหญ่) อาจจะมี “ความรัก” ที่อ่อนไหว
o--จะมีใครบ้างที่ไม่เคยอมยิ้มคนเดียวเพราะ "ความรัก"
o--และจะไม่มีใครบ้างที่ “ความรัก” ไม่เคยทำให้ร้องไห้แม้แต่ครั้งเดียว
o--หลายคนจึงบอกว่า
o--“ความรัก” เป็นเหมือน “ทะเล”
o--มีเวลาที่นิ่งสงบ มีเวลาที่มีคลื่นลม
o--มีเวลาที่สวยงาม และมีเวลาที่น่ากลัว

o--แต่ถึงอย่างไร ใครต่อใครก็ยังอยากจะไปทะเล
o--เช่นกันไม่ว่าจะอย่างไร ใครต่อใครก็ยังอยากจะมีความรัก
o--แม้ว่ารักนั้นจะเป็นรักข้างเดียว
o--แม้รักนั้นจะทำให้ทุกข์ทรมานสักเพียงใด
o--แม้รักจะทำให้หลับไปทั้งน้ำตาของความเสียใจก็ตาม
o--แล้วจะรักแบบไหน? ให้พอดีในความอ่อนไหว
o--ไม่จืดชืดเย็นชาจนน่าเบื่อ ขณะเดียวกันก็มีความมั่นคงในใจ
o--คำตอบที่มีให้ คือให้ ------------------>> รั ก กั น แ บ บ ทะ เ ล
o--โดย ห่วงใยกัน ให้มากเท่าเท่ากับเม็ดทราย
o--ให้อภัยกัน ให้ได้ . . .
o--เหมือนที่ทะเลไม่เคยโกรธเกลียวคลื่น
o--. . . ไม่ว่าคลื่นจะโหมกระหน่ำรุนแรงแค่ไหน
o--ในบางครั้งที่ต้องห่างไกล หัวใจก็ต้องคงมั่นได้เหมือนโขดหิน
o--. . . ไม่เปลี่ยนใจง่าย ไม่อ่อนไหวไปรักคนอื่น
o--ให้ความอิสระ เหมือนอย่างนกทะเลต้องการจากท้องฟ้า
o--. . . อย่ากักขังคนรักไม่ให้คบเพื่อน ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น
o--ความผูกพันไม่ใช่คุก ถึงจะคบกันแล้วก็ไม่ได้หมายความว่า
o--. . .ต้องสบตาฉันคนเดียวเท่านั้น
o--และไม่ทำตัวเป็นเจ้าของหรือออกกฏหมายบังคับอีกคน
o--. . . เพราะทะเลก็ยังไม่เคยครอบครองปลา
o--แล้ว “ความรัก” ที่แม้จะดูอ่อนไหวและแปรปรวน
o--ก็จะเป็น “ความรัก” ที่มีอยู่นาน เช่นเดียวกับที่ทะเลมีอยู่บนโลกนี้

......................................................................................................................................

                   \\\\\///
                   ******
                  ( ^   ^ )
                \( *  0  * )/                     M I S S  ! !
                 /            \
                /              \
                -----------------
                 l             l
               --              --
22 luglio

" รั ก Vol.2 "

 
เช้าวันหนึ่ง..ที่โรงพยาบาล...

"ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อย..ได้มั๊ยคะ"
คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น..

เมื่อห่อผ้าน้อย ๆ .อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออก..
เพื่อมองใบหน้าเล็ก ๆ .


กรี๊ดดดด.....เธอกรีดร้อง
หมอต้องอุ้มเด็ก..ออกไปอย่างรวดเร็ว


**เด็กทารกที่เกิดมา...ไม่มีใบหู**


และแล้ว....กาลเวลาพิสูจน์ว่า.... การได้ยินของเจ้าหนู..ไม่มีปัญหา


ปัญหา..มีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือ....ใบหูที่หายไป


หลายครั้ง..ที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียน แล้ววิ่งมาบอกแม่


เธอรู้ว่า..หัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน...
เจ้าหนูพูดโพล่งออกมา..อย่างน่าเศร้า
"พวกเด็กตัวโต ..พวกมันล้อผมว่า
..
--ไอ้ตัวประหลาด--"



จนกระทั่ง... เจ้าหนูเติบโตขึ้น..หล่อเหลา.. เป็นที่รักของเพื่อน ๆ..
เค้ามีพรสวรรค์ ในด้านอักษรศาสตร์.. วรรณคดี..และดนตรี..
เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น
...


แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น... ทำให้เค้า..ไม่อยากเจอใคร


"ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก" แม่กล่าว..ด้วยความสงสารลูก


พ่อของเด็กชาย.. ปรึกษากับหมอประจำครอบครัว
และได้รับข่าวดีจากหมอว่า...
"ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค..แต่ใครล่ะ..
จะเสียสละใบหู..เพื่อเด็กน้อยคนนี้" คุณหมอกล่าว


จนกระทั่ง ..2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย..
"ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ พ่อกับแม่..หาคนบริจาคใบหู


ที่ลูกต้องการได้แล้ว...
แต่นี่เป็นความลับ"


การผ่าตัด..สำเร็จด้วยดี และแล้ว...คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น..


....เค้ากลายเป็น..ผู้มีพรสวรรค์...
เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน...ในวิทยาลัย
จนเป็นที่กล่าวขานกัน..รุ่นต่อรุ่น



ต่อมาได้แต่งงาน... และทำงาน.. เป็นข้าราชการในสถานทูต



วันหนึ่ง.. ชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า.



"พ่อครับ.. ใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา ใครช่างให้ผมได้มากมาย..
แต่ผมไม่เคยทำอะไร.. เพื่อเค้าได้เลยสักนิด"



"พ่อไม่เชื่อว่า.. ลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก.
เรื่องนี้..เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว"
พ่อตอบ..



หลายปีผ่านไป....
มันยังคงเป็นความลับ



และแล้ว..วันนึง..วันที่มืดมิดที่สุด.. ผ่านเข้ามา..ในชีวิตของลูกชาย




แม่เค้าได้เสียชีวิตลง.



เค้ายืนข้าง ๆ พ่อ... ใกล้หีบศพของแม่



พ่อเรียกเค้า..
"มานี่สิลูก..มานั่งใกล้ ๆ นี่"
พ่อลูบผมแม่อย่างช้า ๆ..และนุ่มนวล



ผมสีน้ำตาลแดง..ถูกเสยขึ้น จนมองเห็นใบหน้า..
ที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ



...และแล้ว.. สิ่งที่ทำให้ลูกชาย..ถึงกับต้องตะลึง..
...ใบหูของแม่...หายไป!..



แม่ไม่มีใบหู...
"นี่เป็นคำตอบ.. ที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต"..
พ่อกระซิบผ่านลูกชาย



"แม่บอกพ่อว่า..เธอดีใจ.. ที่ได้ทำอย่างนี้..ตั้งแต่วันผ่าตัด..



แม่ไม่เคยตัดผมอีกเลย..
ไม่มีใคร..มองเห็นว่า.. เธอไม่สวยจริงมั๊ย?
- - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - -



จงจำไว้..



~สิ่งมีค่า..ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่..การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่..
~สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น~
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



~ความรัก..ที่แท้จริง~



ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้..



หากแต่อยู่ที่.. สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร..รับรู้ ..
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



~ความรัก~



บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ..



หากแต่อยู่ที่....การกระทำ. ซึ่งเรา..อาจรับรู้..



เพียงแค่..ฝ่ายเดียว..



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
20 luglio

" รั ก Vol.1"

______#####*___________________________________________
_____########*_________________________________________
___*##########*________________________________________
__*##############____________________________________
_*################_____________*##__________________
_##################_________*#####*_______________
_##################______*##########_____________
__##################___*#############___________
____#################*_###############*_________
____#################################* ________
______###############################___________
_______############################=_____________
________=##########################______________
__________########################________________
___________*####################=__________________
____________*##################_____________________
_____________*###############________________________
_______________#############__________________________
________________##########_____________________________
________________ ######## _______________________________
_________________######_________________________________
__________________####___________________________________
__________________###____________________________________
___________________#_____________________________________
___________________ *_______________________________________

19 luglio

" เ พื่ อ น ฉั น Vol.3 "

 
" F R I E N D Z "
 
 
 
 
... เพื่อนสนิท   ... ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆคนนึง   ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป       ... ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง    ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น   ... ถึงจะมาสนิทกันได้      ... บางที อาจไม่ใช่นิสัย   ... บางที อาจไม่ใช่หน้าตา   ... บางที อาจไม่ใช่ฐานะ   ... บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้      ... แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น  มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี    . .   ... บางครั้ง     ... เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป   ... เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย       ... บางครั้ง   ... นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน   ... น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด     ... บางครั้ง   ... ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย   ... เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้      ... บางครั้ง   ...ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้    ... ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่   บอกเป็นนัยๆว่า   กรูอยู่ตรงนี้       ...   ...   ชอบคำๆนึงที่บอกว่า         . . . . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . .   . . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . .         ...เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ    ... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน      ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน   ... ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย       ... แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก   ... เพื่อน ... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที   ... ไอ่เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว   ... ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆมันไปทุกที       ... เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที  ...  ก็ตอนอกหักนู่นแหละ    ... ก็เคยคิดเหมือนกันนะ   ... ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง   ... คงจะประมาณว่า   ... "แม่ง ... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน"   ... นี่ กะกรูไม่เคยช่วยห่ าไรเลย ทีกะแฟนแมร่งแทบถวายหัว"   ... "ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด"   ... คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ   ... เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก   ... ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย   ...นานๆถึงจะได้คุยกันที        ... แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา   ... นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน   ...   อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน    ... ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วผมก็จะไล่มันกลับไปนอน      ... ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น   ... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว      ... แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า   ... 'เพื่อน  คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ'   ... 'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ'         ... 'เพื่อน'   ... 'คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา'   . . . 'แ ต่ เ ป็ น ค น ไ ม่ มี วั น ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ร า ล้ ม ลง    ไ ม่ ว่ า เ ร า จ ะ ไ ป เ จ็ บ ม าจ า ก ไ ห น . . .

 


18 luglio

" เ พื่ อ น ฉั น Vol.2 "

" เ พื่ อ น ฉั น 2 "

 

เพื่อน คือ คนแรกที่ทำให้เรารู้จักผู้อื่น
เพื่อน คือ คนแปลกหน้าคนแรกที่ทำให้เรารู้จักความรัก
เพื่อน ... โผล่หัวมาตอนโต ... เป็นใครไม่รู้ ...
แล้วจู่ ๆ วันหนึ่งเราก็รักมันได้
ฉันมองความรักเพื่อน ... เป็นความรักที่น่าเคารพยกย่อง
แต่ต้องเป็นเพื่อนแท้ด้วยนะ
เพื่อน ... จะรักกันแบบพอดี ๆ ไม่หวง ... ไม่หึง
ไม่ต้องการอะไรตอบแทน ... เรารักกันสบาย ๆ
มีปัญหาปรึกษากัน มีเรื่องเดือดร้อนช่วยกัน ...
มีอะไรไม่สบายใจปรับทุกข์กัน
แต่ในขณะเดียวกันต่างคนต่างมีโลกเป็นของตัวเอง
เธอมีแฟนฉันไม่ว่า ... เธอสนุกของเธอไป
เราต่างยินดีในความสุขของกันและกัน
ไม่ต้องมาเจอกัน ... ก็ยังห่วงกัน ... ยังคิดถึงกัน
ถ้ามั่นใจว่าเจอเพื่อนแท้แล้ว ... เชื่อเถอะว่า ...
ไม่ว่าเราจะห่างกันอย่างไร ... เราจะคิดถึงกัน
และเราจะไม่มีวันเลิกคบกัน ... เพราะเธอไปมีเพื่อนใหม่
ต่างฝ่ายต่างมีเพื่อนใหม่ ... ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ ...
มันเป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข
คนบางคนบอกว่า ... คุยกับเพื่อนได้ทุกเรื่อง
แต่คุยกับแฟน กับพ่อแม่ได้บางเรื่อง
นี่แหละ ... ที่มันเป็นความรักที่ประหลาด ... แต่งดงาม
มันมีความเข้าใจ ...ไว้ใจ เชื่อใจในจุดสมดุล
ลองเอาความรักแบบนี้ไปใช้กับคนอื่นดูบ้าง
แล้วเราจะได้รับความรักตอบโดยไม่ต้องร้องขอเลย...






.... อ่านแล้วรู้สึกดีมั๊ย..... ^_^

 

 

05 luglio

" เ พื่ อ น ฉั น Vol.1 "

ก - เ ก็ บ เ ร า ไ ว้ ใ น ใ จ
ข - เ ข้ า ใ จ เ ร า
ค - ค อ ย เ ป็ น กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ร า
ง - ง้ อ เ ร า เ มื่ อ รู้ ตั ว ว่ า เ ข า ผิ ด
จ - จั บ มื อ เ ร า เ มื่ อ ต้ อ ง ก า ร กำ ลั ง ใ จ
ฉ - เ ฉ ย กั บ ค ว า ม ใ จ ร้ อ น ข อ ง เ ร า
ช - ช่ ว ย เ ห ลื อ เ ร า
ซ - ซื่ อ สั ต ย์ กั บ เ ร า ญ า ติ ดี กั บ เ ร า เ ส ม อ
ด - เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง เ ร า
ต - ติ ด ต า ม ข่ า ว ค ร า ว ค ว า ม เ ป็ น ไ ป ข อ ง เ ร า
ถ - ไ ถ่ ถ า ม ทุ ก ข์ สุ ข
ท - ทำ ใ ห้ ชี วิ ต ข อ ง เ ร า เ ป ลี่ ย น ไ ป
ธ - ธั ม ม ะ ธั ม โ ม กั บ เ ร า
น - นั บ ถื อ เ ร า แ ล ะ น่ า รั ก ใ น ส า ย ต า ข อ ง เ ร า
บ - บ อ ก ค ว า ม จ ริ ง แ ก่ เ ร า
ป - ป ล อ บ ใ จ เ มื่ อ เ ร า ท้ อ
ผ - ผ า ย มื อ ต้ อ น รั บ เ ร า เ ส ม อ
ฝ - ฝ า ก ค ว า ม จ ริ ง ใ จ ไ ว้ กั บ เ ร า
พ - เ พิ่ ม พ ลั ง ใ ห้ แ ก่ เ ร า
ฟ - ฟั ง เ ร า เ ส ม อ
ภ - ภู มิ ใ จ ใ น ตั ว เ ร า
ม - ม อ บ สิ่ ง ดี ดี แ ก่ เ ร า
ย - ย ก โ ท ษ ใ ห้ กั บ ข้ อ ผิ ด พ ล า ด ข อ ง เ ร า
ร - รั ก ที่ เ ร า เ ป็ น เ ร า
ล - ล ะ เ อี ย ด อ่ อ น กั บ ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง เ ร า
ว - ไ ว้ ใ จ เ ร า
ศ - ศึ ก ษ า นิ สั ย ที่ แ ท้ จ ริ ง ข อ ง เ ร า
ส - สั ง เ ก ต ค ว า ม เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ใ น ตั ว เ ร า
ห - เ ห็ น คุ ณ ค่ า ข อ ง เ ร า
อ - อ ธิ บ า ย ใ น สิ่ ง ที่ เ ร า ไ ม่ เ ข้ า ใ จ
ฮ - เ ฮ ฮ า กั บ เ ร า ไ ด้ ทุ ก เ ว ล า
 
..............................................................................................